Тишина

Тишина

Удри во плафонот тишината

и се искрши на безброј

премолчени зборови.

Деформирани, преполовени букви

и искривени интерпукциски знаци

попаѓаа без звук, сосем немо.

Газам по сронатиот молк,

како по мек килим,

без да ми одекне чекорот.

Се оддалечувам тивко

по колоната од точки.

Ти ја оставам тишината тебе.

До последната буква на подот.

Сонувачи

Сонувачи




Ако морето е
паднатото небо на Лорка,
немој да се удавиш
oбидувајќи се
да леташ во длабочина.
Немој да станеш
школка на дното
која сонува низ шепотот
на брановите на површината.
Заплови низ него
на своите соништа
и биди сјајна ѕвезда.
Блескај неугасливо
со својата имагинација.
Макар и на паднато небо.
Рајот е во нас,
ние не сме изгонети од него,
само сме излегле
од својата кожа
со ангелски крилја.
Верувај во своите соништа
и тие повторно ќе израснат.
Побели и помеки.
Само сонувачот го слуша
виолетовиот глас на вечноста
во воздишката на погледот.
Потрчуваат тогаш
бистрите водени капки
и го стасуваат виножитото.
Сонувај...

Одблесок

Продира немирот

низ порите на мислата,

ја натопува со страст

и испарува во облик на копнеж.

Го чувствувам во ноздрите

мирисот на провокацијата

и ме опива со ненадејноста.

Ароматична илузија

затреперува во отсјајот

на помислата.

Сетилото за перцепција

ја допира апстрактноста

во аголот на сокриениот поглед

под сенката на трепките.

Контури почувствуваност

се провлекуваат ко шепот

низ пукнатините на тишината.

Тивко, нечујно

а сосем впечатливо

за изострените сетила

на конспиративноста.

звуци во боја

Неудобност, нелагодност...

Ситен камен во чевелот

и ти во моите мисли.

Ја насликав тишината

за да ги видиш боите

на премолчените зборови.

Крикот во твоите очи

го заглушува мојот спокој.

Замолчи го погледот.

Мапа

На раменото имам
отисок од твоите усни,
во очите отсјај
на твојот копнеж.
Околу мене траги
од сокриените погледи,
премолчени зборови
и очигледен трепет
на придушена воздишка.
Исцртани линии возбуда
од твоите допири.
Телово е мапа
на сокриена страст.

...

Имам слободни денови

кога мислите ми се заробени

од оковите на ноќите.

Удираат по решетките

на помисленоста

во обид да потрчаат

во далечината на копнежт,

во бескрајот на страста.

Светлината се претвора

во темен отсјај на мракот.


Не сакам слободни денови.


Сакам заробени ноќи.

Твои.

Лута

Лута сум ти.

Лута на твојата слабост

да демонстрираш јакост.

Ме иритира лесниот сон

на твоите спомени,

кои разбудени сега

предизвукуваат кошмари.

Од памет ме вади

твоето наивно срце

неговата мекост

и еластичност.

А тек копнежот.....

ми иде да го задушам со раце,

да го стегнам вратот

на минатата страст

додека не го испушти од себе

и последниот трепет

на тој копнеж.

Ма, не сакам да те видам воопшто.

Не ни погледнувам во огледалото.

Лута сум ти.

Сум си.

Сум.

Не...

Не подавај ги рацете кон мене.
Можеш да се изгореш од моето студенило.
Или, да те замрзне мојата врелост.
Внимавај на мојата невнимателност.
Пази се од непретпазливоста.
Сконцентрирај се на расеаноста.
Секој обид за зближување те одалечува.
Секогаш постои можност за невозможност.
Не подавај ги рацете кон мене.
Ќе ја допреш недопирливоста.
Острилото на затапеноста.
Врвот на дното.
Разбуди ги соништата.
Испланирај ја непредвидливоста.
Имам силни слабости.
И храбри стравови.
А сосем непотребни потреби.
Нефункционалноста функционира.
Не подавај ги рацете.
Не посегнувај.

Мрак

Не гасни го светлото.
Темнината нема да ја сокрие
валканата страст во нас.
Остави го срамот пред вратата
и влези самоуверено
во мојот кревет.
Ѕверот кој се буди во мене
е сојузник на твојата потсвест.
Покорува за да ослободи.
Не гасни го светлото.
Мракот е во нас.

Едноставност

Кога јас и ти бевме други,

а другите беа ти и јас,

дали тогаш

нивниот копнеж

беше наш,

или ние бевме

самиот копнеж

во нив?

Се заплетка индивидуалноста

во клопчето

замрсени генерализации.

Сосем неодредена,

а сепак,

едноставна форма

на страст

Пируети

Потскокнуваш весело
над лизгавата суета
и се вртиш кружно
околу своето его.
Стриптиз пантомима
го изобличува душекот
од мојот кревет.
Гримаси на страста.
Ме вртиш, те вртам,
се вртиме заедно
во пируети на екстаза.
Театрален поклон
и драматично бегство
од сцената на мојата соба,
до следниот чин.
Аплаудирам со насмевка.
Сакаш аплаузи.
Се враќаш на бис.

Трговец со зборови

Трговец со зборови

Обид да се заврши приказната.

Ефтино купен заплет

трансформиран вешто

во оригинална увертира

со моќта на маркетингот.

Внатрешен дијалог

препродаден скапо

во амбалажа на монолог

и етикетирано алтер его.

Лесно се манипулира

со вредноста на зборот

на берзата надмудрување.

Хартии од вредност

се бели листови

полни со зборови

а, празни мисли.

Спакувај ги убаво зборовите.

Мислата е деловен ризик.

Тргувај трговецу.

Периодичност

Периодичност




Етапа после етапата
од периодично повторување
на новите етапи
во старите периоди.
Вешто испреплетени
краеви и почетоци
во гордиевиот јазол
на планираните случајности
Очекувано изненадување.
Аверзија кон привлечноста и
индиферентна заинтересираност
за баналната специфика.
Зори и самраци прекршени
среде запреното време.

Недвосмисленост

Недвосмисленост


Затвори ги очите ноќва
и погледни ме со душата.
Слушни ги рацеве
како шепотат по телото,
и запеј со мојот копнеж
во ритамот на
треперливите емоции.
Никој нема да ја слушне,
никој нема да ја види
ниту да ја почувствува
играта на страста,
танцот на немирот
низ сонежливите души.
Ни самите нема да разбереме јасно,
но сепак ќе уживаме
во таа неразбраност,
во таа нејасност,
сосема свесни за
недвосмисленоста на -
Уживањето.

Паметам

Паметам


Го паметам погледот
преполн со прашања
и одговори истовремено,
со реални илузии и копнежи,
со заразна страст која извира
од длабочината на зениците.
Ги паметам усните
кои вешто лажат
со своите допири,
а мамат насмевка на моите
и немо признание
за сласта од тој допир.
Го паметам копнежот
на мојава дланка
по мекоста на твојот образ,
остро прекинат од разумот
и претворен во бесмислено
движење низ празниот простор.
Го паметам и развигорецот
на твојата топла душа,
развигорец кој носи нежност
и мирис на емоции
расцутени во пролетните цветови.
Ма, паметам се.
Само....
Не чувствувам повеќе ништо.